- SIT vs UAT: Przegląd
- Testowanie integracji systemu (SIT)
- Testowanie akceptacji użytkownika (UAT)
- Kluczowe różnice między SIT a UAT
- Wnioski
Ten artykuł wyjaśnia kluczowe różnice między SIT a UAT. Dowiesz się również o metodach testowania integracji systemu i testowania akceptacji użytkownika:
Ogólnie rzecz biorąc, testowanie jest wykonywane zarówno przez testerów, jak i programistów. Każdy z nich stosuje własny wzorzec testowania aplikacji.
Testowanie integracji systemu (SIT) jest wykonywane przez testerów, podczas gdy testowanie akceptacji użytkownika (UAT) jest wykonywane przez użytkowników końcowych. W tym artykule szczegółowo porównamy zarówno SIT, jak i UAT i pomożemy zrozumieć kluczowe różnice między nimi.
Let's Explore!!!
SIT vs UAT: Przegląd
Ogólnie rzecz biorąc, poziomy testowania mają następującą hierarchię:
- Testy jednostkowe
- Testowanie komponentów
- Testowanie systemu
- Testowanie integracji systemu
- Testy akceptacyjne użytkownika
- Produkcja
Przeanalizujmy kluczowe różnice między Testowanie integracji systemu (SIT) oraz Testowanie akceptacji użytkownika (UAT).
Testowanie integracji systemu (SIT)
Dwa różne podsystemy/systemy łączą się w pewnym momencie każdego projektu. Następnie musimy przetestować ten system jako całość. Stąd nazywa się to testowaniem integracji systemu.
Kroki robocze SIT
- Poszczególne jednostki muszą być najpierw zintegrowane w oddzielnych kompilacjach.
- Cały system musi być testowany jako całość.
- Przypadki testowe muszą być napisane przy użyciu odpowiedniego oprogramowania w oparciu o wymagania oprogramowania.
- Błędy takie jak błędy interfejsu użytkownika, błędy przepływu danych i błędy interfejsu można znaleźć w tym teście.
Przykład:
Załóżmy, że placówka opieki zdrowotnej ma 3 zakładki początkowo tj. Informacje o pacjencie, edukacja i poprzednia dokumentacja medyczna Witryna opieki zdrowotnej dodała teraz nowa karta nazywany Informacje o wstrzyknięciu.
Teraz szczegóły nowej zakładki lub baza danych muszą zostać połączone z istniejącymi zakładkami, a system musi zostać przetestowany jako całość z 4 zakładkami.
Musimy przetestować zintegrowaną stronę, która ma cztery zakładki.
Zintegrowana strona wygląda tak, jak pokazano poniżej:
Techniki stosowane w SIT
- Podejście odgórne
- Podejście oddolne
- Podejście "big bang
#1) Podejście odgórne
Jak sama nazwa wskazuje, oznacza to, że następuje wykonanie od góry do dołu. Jest to metoda, w której testowana jest główna funkcjonalność lub moduł, a następnie podmoduły w kolejności. Tutaj pojawia się pytanie, co zrobimy, jeśli kolejne rzeczywiste podmoduły nie są obecne natychmiast do integracji.
Odpowiedź na to pytanie prowadzi do STUBS.
Stuby są znane jako programy wywoływane Działają jako moduły atrapy i wykonywać wymagane funkcje modułu w ograniczony sposób.
Stubs wykonują funkcjonalność jednostki/modułu/podmodułu w sposób częściowy, dopóki właściwy moduł nie będzie gotowy do integracji, ponieważ integracja podmodułów jest trudna.
Komponenty niskopoziomowe mogą być zastąpione przez odgałęzienia w celu integracji. Stąd podejście odgórne może być zgodne z językiem strukturalnym lub proceduralnym. Po zastąpieniu jednego odgałęzienia rzeczywistym komponentem, następny odgałęzienie może zostać zastąpione rzeczywistymi komponentami.
Wykonaniem powyższego schematu będzie moduł A, moduł B, moduł C, moduł D, moduł E, moduł F i moduł G.
Przykład dla odcinków:
#2) Podejście oddolne
Podejście to opiera się na hierarchii od dołu do góry, w której najpierw integrowane są niższe moduły, a następnie integrowane i testowane są wyższe moduły.
Najniższe moduły lub jednostki są łączone i testowane. Zbiór niższych jednostek jest nazywany Klastry Podczas integracji podmodułów z modułem głównym, w przypadku, gdy moduł główny nie jest dostępny, to KIEROWCY są używane do kodowania głównego programu.
DRIVERS nazywane są programami wywołującymi .
W tym podejściu wyciek defektów jest mniejszy.
Aby zintegrować podmoduły z modułem wyższego poziomu lub modułem głównym, tworzony jest moduł sterownika, jak pokazano na powyższym rysunku.
#3) Podejście Wielkiego Wybuchu
Mówiąc prościej, w podejściu Big Bang należy połączyć wszystkie jednostki jednocześnie i przetestować wszystkie komponenty. Nie wykonuje się tutaj podziału. Nie może wystąpić wyciek defektów.
Takie podejście jest przydatne w przypadku świeżo opracowanych projektów, które są tworzone od podstaw lub tych, które zostały poddane poważnym ulepszeniom.
Testowanie akceptacji użytkownika (UAT)
Za każdym razem, gdy tester przekazuje ukończony testowany projekt klientowi/użytkownikowi końcowemu, klient/użytkownik końcowy ponownie testuje projekt, aby sprawdzić, czy został zaprojektowany poprawnie. Nazywa się to testowaniem akceptacji użytkownika.
Odpowiednie przypadki testowe muszą być napisane dla obu w celu przeprowadzenia testów.
Programiści opracowują kod na podstawie dokumentu specyfikacji wymagań funkcjonalnych. Testerzy testują go i zgłaszają błędy. Ale klient lub użytkownik końcowy wie tylko, jak dokładnie działa system. Dlatego testują system od swojej strony.
Kroki robocze UAT
- Plan UAT musi zostać stworzony w oparciu o wymagania.
- Scenariusze muszą być tworzone na podstawie wymagań.
- Należy przygotować przypadki testowe i dane testowe.
- Przypadki testowe muszą zostać uruchomione i sprawdzone pod kątem obecności błędów.
- Jeśli nie ma błędów, a przypadki testowe przeszły pomyślnie, projekt może zostać zatwierdzony i wysłany do produkcji.
- Jeśli zostaną znalezione jakiekolwiek wady lub błędy, należy je natychmiast naprawić, aby przygotować się do wydania.
Rodzaje testów UAT
- Testy alfa i beta: Testy alfa są przeprowadzane w miejscu rozwoju, podczas gdy testy beta są przeprowadzane w środowisku zewnętrznym, tj. w firmie zewnętrznej itp.
- Testy akceptacyjne kontraktu: W umowie muszą być spełnione zaakceptowane specyfikacje, które są wcześniej zdefiniowane.
- Testy akceptacji przepisów: Jak sama nazwa wskazuje, testy są przeprowadzane zgodnie z przepisami.
- Testy akceptacji operacyjnej: Działanie lub zaprojektowany przepływ pracy musi być zgodny z oczekiwaniami.
- Testy czarnoskrzynkowe: Nie zagłębiając się głęboko, oprogramowanie musi zostać przetestowane pod kątem jego istotnego celu.
Kluczowe różnice między SIT a UAT
SIT | UAT |
---|---|
Jest to wykonywane przez testerów i programistów. | Jest to wykonywane przez użytkowników końcowych i klientów. |
W tym miejscu sprawdzana jest integracja podjednostek/jednostek. Testowane są interfejsy. | Cały projekt można sprawdzić tutaj. |
Poszczególne jednostki są integrowane i testowane tak, aby system działał zgodnie z wymaganiami. | System jest testowany jako całość pod kątem głównej funkcjonalności produktu pożądanej przez użytkownika. |
Odbywa się to na podstawie wymagań testerów. | Odbywa się to w oparciu o perspektywę użytkownika, w jaki sposób produkt ma być używany przez użytkownika końcowego. |
SIT jest wykonywany natychmiast po zmontowaniu systemu. | UAT jest wykonywany ostatecznie tuż przed wydaniem produktu. |
Wnioski
Testy integracyjne systemu są przeprowadzane głównie w celu przetestowania wymagań interfejsu systemu. Natomiast testy akceptacyjne użytkownika są przeprowadzane w celu zweryfikowania funkcjonalności systemu jako całości przez użytkownika końcowego. Dla obu testów należy napisać odpowiednie przypadki testowe.
SIT można przeprowadzić za pomocą 3 technik (podejście odgórne, oddolne i "big bang"). UAT można przeprowadzić za pomocą 5 metodologii (testy alfa i beta, testy akceptacji kontraktu, testy akceptacji przepisów, testy akceptacji operacyjnej i testy czarnoskrzynkowe).
Defekty znalezione podczas testowania systemu mogą być łatwo poprawione. Różne kompilacje mogą być tworzone w oparciu o defekty. Podczas gdy defekty znalezione w UAT są uważane za czarny znak dla testerów i nie są akceptowane.
W UAT urzędnicy biznesowi lub klienci muszą być zadowoleni, że opracowany produkt spełnia ich potrzeby w środowisku biznesowym. SIT powinien spełniać wymagania funkcjonalne systemu.
Mamy nadzieję, że ten artykuł wyjaśnił wszystkie twoje pytania dotyczące SIT Vs UAT!!!